Ervaringen

Angelique de Gunst

"Dit doe je niet voor efkes!"

Marjan en Desiree trekken al sinds mei 2003 met elkaar op. Elke veertien dagen zoekt Desiree Marian op. Samen koffiedrinken en eten en, als het goed gaat met Marjan, samen even naar de stad of het dorp. “We zitten inmiddels verweven in elkaars leven, dit doe je niet voor efkes”.

“Toen ik op de lokale vestiging van GGz Breburg in Tilburg-noord verbleef, had ik wel behoefte aan iemand waar ik af en toe contact mee kom hebben. Mijn man werkt veel en ik voelde me toch eenzaam”, vertelt Marjan Prater over haar kennismaking met Desiree Plompen, haar maatje. “Via het vrijwilligerswerk werd ik toen in contact gebracht met Desiree en dat klikte meteen. Ik heb nogal veel meegemaakt en ben ook wel een beetje mensenschuw, maar toen ik haar zag zitten klikte het meteen”.

Advertentie

“Ik zag enkele advertenties in de krant”, vertelt Desiree Plompen over haar kennismaking met Marjan. “Dat trok me wel. Ik ben zelf ook in aanraking geweest met de psychiatrie en wilde die ervaring graag gebruiken voor anderen. Hoewel ik het in het begin wel spannend vond, hadden we meteen een goed contact. We voelen ons erg goed bij elkaar. Niet voor niets houden we het al zo lang vol!”
Marjan heeft in de afgelopen periode op verschillende plaatsen gewoond, maar is nu weer terug in haar eigen wijk in Tilburg, waar ze een appartementje heeft. “Ik woon hier zelfstandig, maar kan een beroep doen op de begeleiding als dat nodig is. Ook mijn man en kinderen kan ik hier ontvangen. Desiree is me al die jaren blijven volgen als maatje en daar ben ik blij mee”.

Tweewekelijks contact

Een keer per twee weken, op woensdag, zoekt Desiree Marjan op. Meestal wordt er dan koffie gedronken, praten ze bij en eten ze samen. Soms in het nabijgelegen restaurant van het Zuiderkwartier, maar af en toe maken ze ook een uitstapje naar de stad. Dat hangt af van de gezondheidstoestand van Marian”.
“Ik vertel alles aan Desiree”, vertelt Marjan. “In al die jaren hebben we een echte vertrouwensband opgebouwd. We zouden elkaar niet meer kunnen missen”. Iets wat door Desiree bevestigd wordt: ”We zijn inmiddels een onmisbaar onderdeel van elkaars leven geworden”.

Pieken en dalen  

“Ik heb alle pieken en dalen meegemaakt. In het begin had ik daarover nog wel eens contact met een van de coördinatoren van het vrijwilligerswerk. Dat is nu niet meer nodig”, aldus Desiree. “Ik bezoek nog wel regelmatig de contactavonden met de andere vrijwilligers. Sommige onderwerpen zijn interessant en je ziet dan andere vrijwilligers. Ik vind dat dat er gewoon bij hoort. Ik ben wel eens gevraagd om er een 2e maatje bij te nemen, maar dat wil ik niet.”

Marjan: “Mijn man vindt het ook fijn dat ik een maatje heb. Daardoor kom ik er nog eens uit. Dat doe ik uit mezelf niet gemakkelijk. Binnenkort vieren we ons 10-jarig jubileum, dan gaan we samen iets aparts doen”.