Ervaringen

Joost Winter

“Je zoekt naar dingen die je allebei leuk vindt, gezamenlijke interesses”

Sinds ruim een jaar trekken John en Joost met elkaar op. Voor John is het niet zijn eerste maatje en Joost is op meerdere fronten actief als vrijwilliger.

Een soort van ‘klik’

“Ik heb een autistische stoornis’’, vertelt John. “Omdat ik maar een kleine vriendenkring had en niet altijd thuis wilde blijven zitten, adviseerde mijn toenmalige begeleider om eens na te denken over de mogelijkheid van een maatje”. Dat is altijd spannend, je weet namelijk nooit van te voren wie je precies als maatje krijgt. “Met het eerste maatje liep het ook niet zo lekker, daarom is dat uiteindelijk ook afgesloten”, vertelt hij over zijn eerste ervaringen. “Nou heb ik ruim een jaar contact met Joost en dat bevalt prima. Je moet wel een soort van ‘klik’ met elkaar hebben”. “Naast dit contact met Joost neem ik maandelijks deel aan de activiteiten van Stichting Perspectief. Die organiseert activiteiten voor volwassenen met autisme. Zij hebben allerlei initiatieven, zoals uitstapjes, bedoeld om contacten te bevorderen”. Het is een ander soort contact dan het maatjescontact, aldus John. “Contacten onderling van mensen met autisme hebben toch een andere vorm, dan het contact met Joost. Die twee activiteiten naast elkaar zijn leuk en daar wil ik zeker ook mee door blijven gaan”.

Verschillende vormen van vrijwilligerswerk

Voor Joost is het contact met John niet zijn enige activiteit als vrijwilliger. “Ik loop al wat langer mee”, zegt hij daarover. “Ik heb verschillende vormen van vrijwilligerswerk gedaan, ook bij mensen met een lichamelijke handicap. En in Breda heb ik al geruime tijd een maatjescontact. Toen ik naar Tilburg verhuisde, heb ik uiteindelijk ook hier een maatje gezocht en kwam ik bij John uit”.

Nieuwsgierig

“Ik ben vooral nieuwsgierig naar wat het betekent om psychische problemen te hebben. Daarnaast vind ik het leuk om met mensen om te gaan. Mijn voorkeur gaat daarbij uit naar een-op-een contact”.
“Soms is het wel druk”, vertelt Joost, die, naast het huisvader zijn van Dolores (5) en Katelijne (2), nog verschillende vrijwilligersactiviteiten elders in de stad heeft. “Maar met wat passen en meten lukt het altijd wel om een aantal zaken bij elkaar te brengen”.

Activiteiten

John en Joost ondernemen regelmatig samen activiteiten, meestal 1x per maand. Joost: “Ik bel op en dan kijken we samen wel wat we gaan doen. Soms spelen we een spelletje, soms gaan we er op uit. Het vertrekpunt is meestal de woning van John. Het contact bouwt zich als vanzelf op. Je zoekt naar dingen die je allebei leuk vindt, gezamenlijke interesses. Je moet elkaar ook wel wat te bieden hebben”.

Steun

“Als we samen gaan dan steunt me dat wel”, aldus John. “Alleen zou ik niet zo gemakkelijk ergens naartoe gaan of al snel weer naar huis gaan”. Als voorbeeld noemt hij hun recente bezoek aan Tilburg Zingt.

Meerwaarde

De ondersteuning die ze vanuit de Vriendendienst krijgen heeft zeker een meerwaarde, volgens beiden. Door de kennis die er is over psychiatrische problematiek bij de coördinatoren kan er voor gezorgd worden dat de koppeling succesvol verloopt. Door de binding met GGz Breburg kan, zo nodig, ook nog de behandelaar of begeleider ingezet worden ter ondersteuning van het contact. Dat is belangrijk.

Contactavonden

Joost voelt zich prima op zijn gemak als vrijwilliger van de Vriendendienst. “Als het mogelijk is ga ik naar de contactavonden voor de vrijwilligers. Dat geeft het gevoel dat je ergens bij hoort. Het is een erkenning voor je inzet en het geeft de mogelijkheid om ervaringen uit te wisselen”.
Af en toe hebben de contactavonden een meer thema-gerichte invulling en wordt er een spreker/-ster uitgenodigd. Die avonden zijn soms voor deelnemers en vrijwilligers samen en soms enkel voor vrijwilligers. 

Elkaar serieus nemen als persoon

De autistische stoornis van John kwam in het afgelopen jaar eigenlijk amper aan de orde. “Soms kort even, soms om Joost duidelijk te maken waar hij rekening mee moet houden, maar verder eigenlijk niet”, zegt John daarover. “ Uiteindelijk gaat het er toch vooral om dat je elkaar serieus neemt als persoon, met alle mogelijkheden en beperkingen. Als je dat op kunt brengen, ligt er al snel een basis voor een goed contact”.