Ervaringen

Angelique de Gunst

Samen wandelen met Duval

Kristina (*) en Elsje(*) gaan vaak wandelen samen. Dan gaat ook Duval, de Jack Russel van Kristina mee. Dat is voor iedereen een prettige activiteit, die voor alle drie voorziet in een behoefte.

Er op uit
Kristina (31) is al weer bijna 2 ½ jaar vrijwilligster. ‘Ik was werkeloos en wilde toch graag iets nuttigs doen. Voorwaarde voor mij was het de wens om samen met mijn hondje Duvel te wandelen. Het eerste jaar had ik een ander maatje, maar dat ging niet zo goed. Via ContourdeTwern kwam ik in contact met de Vriendendienst van GGz Breburg en Elsje. De wens om lekker te wandelen bracht ons samen en dat doen we nou al weer bijna een half jaar. Gewoon samen er op uit, het is gewoon leuk! Ondanks het feit dat ik nu weer een baan heb, zie ik geen reden om te stoppen’.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Isolement
Elsje beaamt dit: “Na een ongeluk in 1991 raakte ik aan het sukkelen. Ik kreeg klachten, waarvan lang niet duidelijk was wat de oorzaak was. Gaandeweg raakte ik in een sociaal element en kon ik niet meer deelnemen aan activiteiten. Uiteindelijk zat ik ook zonder werk. Van dat isolement werd ik depressief’. Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) werd uiteindelijk de diagnose die duidelijkheid bracht.

3x is scheepsrecht
Eenmaal attent gemaakt op de Vriendendienst betekende dat nog niet dat er meteen een maatje voor Elsje beschikbaar was. ‘3X is scheepsrecht’, vertelt ze. ‘Ik heb een flinke tijd ingeschreven gestaan en twee keer was er een afspraak met een vrijwilliger die uiteindelijk niet doorging.
‘Sinds de zomer ken ik Kristina. We spreken eens per twee weken met elkaar af, meestal om te gaan wandelen’.
Gevraagd naar de ‘klik’ die ze heeft met Kristina is Elsje heel duidelijk: ‘Ons contact voelt veilig en vertrouwd, het is ongedwongen. Ook mijn vraag was vooral om er op uit te kunnen gaan. Mijn maatje is belangstellend en integer. Het voelt als de jonge zus die ik nooit gehad heb! Ze begrijpt mijn situatie. Het voelt als een heel bijzondere vriendschap’

Positief jaar
2014 was voor Elsje een positief jaar. ‘Het feit dat ik een stuk uit mijn isolement ben gekomen, is erg prettig. Naast dit maatjescontact ben ik onder andere een dagdeel per week actief op een zorgboerderij. Ik kijk nu weer uit naar nieuwe dingen!

‘Het moet wel klikken samen’, zegt Kristina. ‘Gelukkig hebben we veel dingen gemeen en delen we ook een aantal interesses. Dat maakt het ook gemakkelijker. Ik ben graag met mensen bezig en het is fijn om er op uit te trekken. Ook Duval beleeft daar veel plezier aan En tussendoor mailen en sms-en we’.

Na een lange en moeilijke tijd gaat het, binnen de beperkingen die er zijn, nu goed met Elsje. “Deze activiteiten geven me het gevoel dat het leven weer leuk is! Wie weet zit er nog meer in het vat. Misschien kan mijn maatje me nog steunen bij een bezoek aan een club of een workshop koken, want dat zou ik in mijn eentje nog niet durven”. Ik gun iedereen zo’n maatje!”

(*): voor beiden is, uit privacyoverwegingen, een andere naam gebruikt.