Ervaringen

Angelique de Gunst

Verrijking van je leven

Annemie en Toos trekken al weer een flink aantal jaren met elkaar op, al weer bijna tien jaar. Een lange periode als je daar nu op terugkijkt. Beiden halen ze positieve energie uit hun contact en ervaren het dan ook als een verrijking van hun leven.

“Ik bevond me in een eenzame situatie, was teruggetrokken en verdroeg geen mensen om me heen. Mijn toenmalige behandelaar in Tilburg deed de suggestie om eens na te denken over een vast contact met een vrijwilligster”, vertelt Toos. “Dat werd Annemie. Het klikte goed en we hebben nu nog steeds een prima contact. In het begin deden we het rustig aan en dronken we koffie bij mij thuis. Later breidden onze activiteiten zich verder uit. Voor mij was het vooral goed dat Annemie goed kan luisteren, dat er iemand is die onbevooroordeelde en ongedeelde aandacht voor me heeft. Al die tijd zien we elkaar ongeveer een keer per veertien dagen”.

Werkloos
Annemie was werkloos en druk op zoek naar nieuw werk, toen ze een advertentie zag voor het vrijwilligerswerk. “Ik probeerde alles om weer aan het werk te komen, maar dat lukte niet zo. Dit was (ook) een poging om ergens aan de slag te komen. Een half jaar na dat gesprek had ik gelukkig werk gevonden en had ik 2 maatjes. Ik heb eerst vijf jaar contact gehad met een zuster in Huize Stanislaus in Moergestel. Ik ben daar een keer per week blijven komen totdat ze stierf. Het was een goed contact met een lieve zuster.”

Vertrouwensband
Tegelijkertijd had Annemie ook al contact met Toos. “Dat verliep goed en gaandeweg zijn we samen dingen gaan ondernemen; shoppen, wandelen, de stad in, meestal wel iets actiefs. Ook help ik Toos soms bij het uitzoeken van papierwerk of pleeg ik een telefoontje naar een instantie als ze er zelf niet uitkomt. Ik ondersteun haar daarbij, maar we doen het altijd samen! De vertrouwensband, die we opgebouwd hebben, geeft me veel voldoening en geeft mij ook positieve energie. Ook toen Toos in 2009 niet meer onder behandeling was bij GGz Breburg is het contact gewoon doorgegaan”.

Patiënt-af
“Door Annemie ben ik eigenlijk patiënt-af geraakt”, vertelt Toos. “Door het groeiende vertrouwen konden we ook steeds beter over dieperliggende zaken praten. We hebben veel samen gepraat!
Ik ben op mijn 46e ingestort, nu ben ik 64 en een heel stuk verder. Soms voel ik me nog onzeker en heb ik bevestiging nodig als ik iets moet doen of gedaan heb. Dan kan ik het ook beter loslaten. Annemie geeft me die steun. Ik moet er dan ook niet aan denken dat ons contact stopt”.
“Je hebt je leven al een heel eind op de rails staan”, vult Annemie daarop aan. “Maar het contact loslaten zou toch erg veel impact op je hebben”.

Positieve energie
“Ons contact geeft ook mij positieve energie”, vertelt Annemie. “het is mooi hoe ons contact zich ontwikkeld heeft. Toen ik zelf ernstig ziek was, was jij er ook. Ons contact is wederkerig”.

Zelf vrijwilligster
Toos is nu ook zelf als vrijwilligster actief. “Ik ben nu drie morgens actief als gastvrouw bij de Zwijssen Stichting en een middag bij een zang- en gebedsbijeenkomst voor dementerenden. Daar voel ik me goed bij. Het is mooi om –terugkijkend- te zien hoe mijn leven zich ontwikkeld heeft. Waar een maatje al niet toe kan leiden!”